1. ภูมิประเทศ:รากฐานของการออกแบบเพื่อความปลอดภัยการเข้าใจภูมิประเทศ น้ำ ดิน และภูมิอากาศ เป็นหัวใจในการวางแผนที่อยู่อาศัยที่เหมาะสมกับภัยพิบัติและสภาพท้องถิ่น

 2. ภูมิสถาปัตย์: ใช้ธรรมชาติเป็นเกราะป้องกันภูมิสถาปัตย์ไม่ใช่แค่ความสวยงาม แต่คือการออกแบบพื้นที่ให้ธรรมชาติลดกอนความรุนแรงของน้ำท่วม ลม และภัยพิบัติ

3. ที่พักพิงในพื้นที่น้ำท่วย:อยู่กับน้ำไม่ใช่สู้กับน้ำแนวคิดบ้านยกพื้น บ้านลอยน้ำ ที่ปรับตัวได้ทั้งน้ำขึ้นและน้ำลง สะท้อนการใช้ภูมิปัญญาท้องถิ่นร่วมกับนวัตกรรม

4. ภูมิสังคมและวัฒนธรรม: หัวใจของความยั่งยืนที่พักพิงต้องเชื่อมโยงกับวิถีชีวิต วัฒนธรรม และความเชื่อของชุมชน เพื่อให้คนอยู่อาศัยได้จริง